terug naar Artikelen

Barbara Gerlach

Oprichtster en eigenares van HET BONTE HUIS

Stichting Waldar, opgericht door Wouter Weerman met als doel het organisch schilderen volgens de kleurleer van Rudolf Steiner meer op de kaart te zetten

Barbara Gerlach (64) is in HET BONTE HUIS bezig aan haar laatste carrière, zoals ze dat zelf zegt. Doordat Barbara pro-actief en spontaan reageert op de dingen die op haar pad komen, heeft ze al verschillende carrières gehad. Of dit echt haar laatste is, valt nog te bezien, want het kriebelt. Zo ligt er al een tijd een kinderboek op de plank dat ze graag af wil maken en heeft ze plannen om een web-winkeltje te open met creatieve materialen.

In haar kinderjaren gaan Barbara en haar ouders regelmatig op vakantie naar een strandhuisje in Wijk aan Zee. Barbara voelt zich thuis in Nederland. Elke keer als ze weer achter in de Kever terug naar Duitsland zit, kijkt ze verlangend uit het raam, naar het landschap en de paaltjes langs de weg die stoppen zodra ze de grens met Duitsland oversteken. “Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik in het verkeerde land ben geboren.”

Wanneer Barbara in haar geboorteplaats in het Sauerland op kamers gaat wonen, laat zij haar deur altijd openstaan. Dit nodigt nieuwsgierige kinderen in de buurt uit om binnen te komen. Zo ontstaat er een speciale band met kinderen die als een rode draad door het leven van Barbara zal lopen. Eigenlijk wordt hier al de basis gelegd voor het ‘oorspronkelijke opvoeden’, een eigen pedagogische manier van werken die ze nu toepast in HET BONTE HUIS. Maar op dat moment werkt ze nog als industrieel vormgever en maakt ze designs van glas. Haar huis is helemaal niet ingericht op kinderen, maar er liggen wel papier en stiften. Ze zegt : “Dit mogen jullie gebruiken en hier mogen jullie niet aankomen.” Deze begrenzing werkt goed. “Kinderen hebben behoefde aan grenzen, dat geeft duidelijkheid. Anders wordt de wereld te groot.”

“Kinderen hebben behoefde aan grenzen, anders wordt de wereld te groot.”
In 1991 verhuist ze op haar 39ste met haar dochter van drie naar Nederland. Na eerst een woning gezocht te hebben in Düsseldorf, besluit ze haar liefde voor Nederland te volgen en komt met een kleine omweg terecht in Haarlem. In een prachtig huis aan het Kleverpark, waar ze nu nog steeds woont. Het is een bewogen tijd en de zwaarste tocht die ze tot nu toe heeft afgelegd. In deze periode en de daaropvolgende jaren schrijft en illustreert Barbara meer dan 50 kinderboeken. Iets dat ze graag doet en waar haar drang om te creëren en haar band met kinderen mooi samenkomt.

Wanneer de boekenmarkt terugloopt, begint Barbara te werken bij het IOBK (In Ontwikkeling Bedreigde Kleuters). Door toedoen van de overheid wordt het IOBK opgeheven en alle materialen worden in enorme containers gegooid. Barbara ziet dit gebeuren en chartert een vriend. Samen laden ze de materialen in een bus, zodat ze niet verloren gaan. Op weg naar een kinderdagverblijf die de spullen graag wil hebben, kijkt Barbara achterom en denkt: “Ik zou nu mijn eigen kinderdagverblijf kunnen beginnen.”

Wanneer een vriendin een locatie vindt aan het Spaarne nummer 16 in Haarlem, voelt Barbara meteen dat dit dé plek is. HET BONTE HUIS is geboren! Ze begint als gastouder, maar omdat ze er zelf niet woont, moet Barbara op 50-jarige leeftijd weer in de schoolbanken. Daarvoor gaat ze helemaal naar Zeist om uitdaging en verdieping te vinden via een antroposofische opleiding. Wanneer ze haar papieren heeft, is de weg bereid en wordt HET BONTE HUIS een officieel kinderdagverblijf

HET BONTE HUIS is in de afgelopen veertien jaar uitgegroeid tot een mooie en warme plek, waar je met een gerust hart je kind heen brengt. Een kleinschalige kinderopvang op antroposofische basis. Al laat Barbara zich ook inspireren door veel hedendaagse stromingen en haar eigen ideeën. Ze heeft een plek gecreëerd waarin het kind op de voorgrond staat en zij (en haar medewerkers) als begeleidster(s) op de achtergrond. Met duidelijke grenzen, maar ook met veel ruimte zodat er in de groep iets moois kan ontstaan.

Barbara heeft een bewogen jaar achter de rug en staat op het punt een weekje op vakantie te gaan. Naar een huisje op het strand. Dat is voor haar het fijnste. Lekker basic en terug naar haar kind zijn, iets dat ze altijd heeft behouden. Terug naar waar haar liefde voor Nederland begon. En wie weet wordt er een nieuw zaadje geplant voor een volgende ...



www.hetbontehuis.nl

door: Gino Smink & Daphne van Heerdt
Haarlem | donderdag 24 maart 2016

Portretten

terug naar Artikelen
''Wat ik ben is wat in mij verandert.''

Bert Voeten

Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief

Geïnspireerd doorAntroposofie
Noord-Holland

Vormgeving en ontwikkeling door Ginolica