terug naar Artikelen

Cornelia Wiemers

Muziektherapeute, heilpedagoge en Dalcroze-ritmiek docente

Muziektherapeute, heilpedagoge en Dalcroze-ritmiek docente: Cornelia Wiemers is het alledrie. Een jaar geleden begon ze haar eigen praktijk: Crescenda. Iedereen die iets heeft met muziek, kan bij haar terecht

Muziektherapeute, heilpedagoge en Dalcroze-ritmiek docente: Cornelia Wiemers is het alledrie. Door haar opleiding aan de Freie Musikschule deed ze werkervaring op in o.m. Zweden, Korea, Spanje en Mexico. In 2009 verruilde ze haar geboorteland Duitsland voor Nederland. Hier voelt ze zich echt thuis. Destijds ging ze bij Scorlewald aan de slag, maar een jaar geleden begon ze haar eigen praktijk: Crescenda. Iedereen die iets heeft met muziek, kan bij haar terecht. Voor Cornelia is muziek alles. En alles is muziek. Muziek én beweging. Door die twee te combineren in een therapievorm kun je als mens je werkelijke potentieel ontdekken waardoor allerlei problemen hanteerbaar worden. Want wie in zijn kracht staat, wordt minder snel omver geblazen.

'Het is niet zo dat je muzikaal moet zijn om bij mij in de praktijk te komen. Je moet er wel iets mee hebben, anders werkt het niet denk ik. Gelukkig worden de meeste mensen wel geraakt door muziek. Wat alleen jammer is, is dat veel mensen denken dat ze het niet kunnen. Hoe vaak hoor je niet: 'Ik kan niet zingen' of 'Ik kan écht geen instrument bespelen of bladmuziek lezen'. Dat heeft alles te maken met prestatiedrang. En dat is zo zonde, want muziek kan je zoveel brengen. In mijn praktijk, of je nu komt voor de therapie vorm of voor een muziekles, gaat het niet om presteren. Dat mag je helemaal loslaten. Je speelt wat je voelt of je probeert door middel van muziek en bewegen juist bij je gevoel te komen. Maar, zoals bij elke therapie geldt, je moet het wel aandurven, want je komt jezelf hoe dan ook tegen en dat kan confronterend zijn als je dat niet gewend bent.'

'Doordat ik letterlijk in muziek vertaal wat ik zie, voelt die persoon zich echt gezien'

Dalcroze ritmiek

'Muziek én beweging, dat zijn de twee pijlers waarop ik mijn therapie baseer. Die passie voor beweging ontdekte ik tijdens mijn opleiding aan de Freie Musikschule (Vrije Muziekschool). Ik had toen al het gevoel dat ik daar nog iets mee wilde en een paar jaar later kwam Dalcroze-ritmiek op mijn pad. Wat ik daar heb geleerd, pas ik toe in mijn werk als muziektherapeut. Maar ik kan het ook als les op scholen geven. Dalcroze-ritmiek heeft als doel om de muziek die je hoort of zelf maakt ook letterlijk te voelen in je lijf. Om dat wat je hoort als het ware te vertalen in bewegingen. Het is niet hetzelfde als dansen, want daarin gaat het vooral om de expressie. Bij Dalcroze draait het meer om oerbewegingen als lopen, je arm optillen et cetera. Als ik Dalcroze inzet als therapeut kan het zijn dat ik bijvoorbeeld geluiden of muziek maak op hoe iemand beweegt. Doordat ik letterlijk in muziek vertaal wat ik zie, voelt die persoon zich echt gezien. Ik heb veel in de gehandicaptenzorg gewerkt en daar merkte ik zelfs dat bewegingspatronen begonnen te veranderen door Dalcroze. Iemand die bijvoorbeeld altijd heel langzaam liep, begon ineens te rennen omdat hij heel graag wilde horen hoe dat klonk. In feite werkt het als een soort akoestische spiegel.'

Werkwijze

'Hoe ik werk, hangt sterk af van wie ik behandel. Ik probeer heel erg af te tasten wat de beste methode is voor degene die tegenover me staat. Is het belangrijk om eerst heel veel te spelen en pas later een reflectiemoment te hebben of is er juist vrij snel behoefte aan terugkoppeling? Ik werk dus niet volgens standaard methodes - alhoewel deze kennis wel in mijn achterhoofd zit natuurlijk - maar heel erg vanuit de waarneming van het moment. Daarvoor moet je kunnen tappen zeg ik altijd. Jezelf zo open stellen dat je op het juiste moment iets uit je rugzak kunt pakken en kan zeggen 'oké, dit is nu aan de orde', terwijl het de volgende keer weer iets heel anders kan zijn. Die observaties komen van het luisteren naar wat de persoon vertelt, hoe hij zich beweegt en hoe en wat voor muziek hij speelt. Als ik merk dat iemand bijvoorbeeld heel veel boosheid in zich heeft maar dat niet uit, kan het zijn dat ik bijvoorbeeld heel hard begin te trommelen en de persoon in kwestie uitnodig te bewegen op het ritme van de trommel. Daarmee bied ik hem de mogelijkheid zijn boosheid te uiten. Of andersom, als iemand zelf heel gefrustreerd en hard zit te trommelen en ik voel dat diegene zo doet omdat hij vast zit, bedenk ik iets waardoor hij die energie en kracht kwijt kan raken op een plezierige manier. Zodat hij aan het eind van de sessie het gevoel heeft heerlijk te hebben getrommeld en tegelijkertijd merkt dat hij iets heeft losgelaten.'

Extra activiteiten

'Met mijn praktijk sta ik nog aan het begin en ik kan er nog niet van leven. Daarom probeer ik ook activiteiten of projecten op te pakken die ik én leuk vind om te doen omdat het bij me past én waarmee ik me tegelijkertijd kan laten zien als muziektherapeut. Zo werk ik bijvoorbeeld samen met een acteur. Hij draagt gedichten voor en ik omlijst het geheel met geïmproviseerde muziek. En samen met een zangeres bied ik een workshop voor beweging en zang aan waarbij ik het bewegingsgedeelte verzorg vanuit de Dalcroze-ritmiek. Dat willen we ook geschikt maken voor zangkoren, zodat men niet alleen met het hoofd zingt, maar het ook echt in de voeten voelt. In een koor staan er vaak mensen voor of achter je. Of je mensen achter je hebt staan of voor je, maakt echt een verschil in beleving en in hoe je zingt. Door Dalcroze krijg je een andere verhouding met je eigen lijf en ook met de ruimte om je heen. Je gaat meer vanuit je kern zingen en zo verandert het contact met de zangers om je heen én met de dirigent. Van al deze activiteiten word ik net als van mijn werk in de praktijk heel blij. Ik blijf in een positieve, creatieve stroom maar ben tegelijkertijd zichtbaar in wat ik kan betekenen. Via alles wat ik doe, draag ik echt mijn wezen uit. Ik speel zo nu en dan ook in dienst van de Christengemeenschap. Soms speel ik bestaande stukken, maar ik improviseer ook regelmatig. En laatst vroeg iemand of ik op haar bruiloft wil spelen omdat ze mijn manier van muziek maken heel fijn vond. Zo is eigenlijk alles wat ik doe toch een soort van acquisitie. Hoe mooi is dat?!'


www.crescenda.nl

door: Daphne van Heerdt & Gino Smink
Warmenhuizen | dinsdag 13 maart 2018

Portretten

terug naar Artikelen
''Kunstenaars openen onze ogen voor rijkdom en betekenis.''

Sandra Bowden

Blijf op de hoogte via onze nieuwsbrief

Geïnspireerd doorAntroposofie
Noord-Holland

Vormgeving en ontwikkeling door Ginolica